::: آخرین موعود :::

چگونگي بهره‌بردن از امام زمان (عج) از نگاه آيت‌الله جوادي آملي

مي‌توان امام (ع) را چونان مغناطيسي دانست كه شاخص قبله‌نماي قلوب انسان‌ها و قطب‌نماي تمام هستي به سوي آن وجود مبارك جهت مي‌گيرد، تا گمشدگان صحراي جهالت را به خورشيد وجودش رهنمون شود

در كتاب «امام مهدي عجل‌الله تعالي فرجه‌الشريف موجود موعود» آيت الله جوادي آملي كه تابستان امسال توسط انتشارات اسرا و با تحقيق و تنظيم سيد محمد حسن مخبر منتشر شده در بخشي از اين كتاب نظرات اين حكيم فرزانه درباره چگونگي بهره‌مندي از وجود مقدس حضرت ولي عصر در زمان غيبت آمده است:
برخي چنين مي‌انديشند كه چون امام چراغ هدايت است، برخورداري از نور وجودش در گروه دسترسي به اوست و از سوي ديگر، مراجعه به امام براي پاسخ به مسائل شرعي و مشكلات علمي و اجراي حدود و قوانين كه ثمره وجود مبارك حضرت است در عصر غيبت ميسور نيست، زيرا غيبت مانع افاضه آن مشعل هدايت و استفاضه مؤمنان مي‌گردد. حال كه چنين است، چرا امام (ع) بايد در غيبت به سر برند و مؤمنان از فيض وجود مباركشان بي‌بهره بمانند؟
آنچه در چنين انديشه‌اي از فوائد وجود امام و مشروط به حضور ايشان بيان گرديده است، تنها بخش كوچكي از آثار وجود آن حضرت است، چون تأثير امام معصوم (ع) در نظام آفرينش، والاتر از آن است كه به امور خاص و مشروع به حضور مشهودانه محصور شود. ..

باطن و هدف اصلی دستگاه استکبار از جنایات اسرائیل در غزه، نابودی کامل عنصر مقاومت در منطقه و سیطره بر خاورمیانه ی «لبریز ثروت و منافع گوناگون» است که ملتها و دولتهای مسلمان باید این هدف پنهان را درک کنند و در مقابل آن، عکس العمل مناسب انجام دهند.

-----------------------------------------------------------------------------------

آن خواب آشفته تعبیر نشد و شجاعت، بیداری و فداکاری جوانان مؤمن لبنان، تو دهنی محکمی به امریکا، اسرائیل و همه حامیان و پیروان آنان زد.

-----------------------------------------------------------------------------------

اگر دشمنان اسلام در این مرحله موفق شوند، مطمئناً دست از سر خاورمیانه بر نمی دارند و کشورهای اسلامیِ حول و حوش آن منطقه که از کمک به فلسطین خودداری می کنند باید تبعاتِ خطرناکِ اشتباه امروز خود را درک کنند.

حضرت آیت الله خامنه ای بیداری ملتها و حضور آنان در صحنه را عامل مهمی برای تقویت مقاومت فلسطینی ها خواندند و با قدردانی از عزم و بیداری ملت بزرگ و هوشیار ایران در حمایت از مردم غزه افزودند: در مسئله غزه به ویژه از جوانان مؤمن و پرشوری که با حضور در فرودگاهها و مناطق دیگر، خواهان رفتن به غزه شدند تشکر می کنم اما باید توجه کرد در این عرصه دست ما بسته است.
رهبر انقلاب اسلامی، تلاش برخی دولتهای اسلامی را برای حمایت از مردم غزه خوب اما ناکافی دانستند و خاطرنشان کردند: باید با ادامه فشارهای سیاسی و مردمی، دشمن را وادار به عقب نشینی کرد.

 سلام من به محرم به غصه و غم مهدی

به چشم کاسه خون و به شال ماتم مهدی

چه غروب دلگيري !
دلگير باد از اين پس تمام غروب هاي عالم !
تو هم چشم هايت را ببند خورشيد ! که پس از حسين ، در دنيا چيزي براي ديدن وجود ندارد . دنيايي که حضور حسين را در خود بر نمي تابد ، ديدني نيست .
معطل چه هستي خورشيد ؟ اين منظره جان سوز چه ديدن دارد که تو از پشت بام افق با سماجت سرک کشيده اي و اين دل هاي سوخته را به تماشا ايستاده اي ؟!
غروب کن خورشيد ! بگذار شب ، آفتابي شود و بر روي غم ها و اشک ها و خستگي ها سايه بياندازد .
زمين ، دم کرده است . بگذار وقت نماز فرا رسد و درهاي آسمان گشوده شود .

منبع : کتاب آفتاب در حجاب

گودال قتل‌گاه، پر از بوي سيب بود
تنها تر از مسيح، كسي بر صليب بود

سرها رسيد از پي هم، مثل سيب سرخ
اول سري كه رفت به كوفه، حبيب بود!

مولا نوشته بود: بيا اي حبيب ما
تنها همين، چقدر پيامش غريب بود

مولا نوشته بود: بيا، ‌دير مي‌شود
آخر حبيب را ز شهادت نصيب بود

مكتوب مي‌رسيد فراوان، ولي دريغ
خطش تمام، كوفي و مهرش فريب بود

اما حبيب، رنگ خدا داشت نامه‌اش
اما حبيب، جوهرش «امن يجيب» بود

يك دشت، سيب سرخ، به چيدن رسيده بود
باغ شهادتش، به رسيدن رسيده بود 

مهدويت از ديدگاه فلسفه و عرفان

سخنراني حجة الاسلام و المسلمين دكتر احمد بهشتي
در پنجمين گفتمان مهدويت
پيرامون آينده ‏نگري از طريق فلسفه يا عرفان، امكان يا عدم امكان

در این مصاحبه خواهیم خواند: 

   دست از طلب ندارم تا كام من برآيد                      يا تن رسد به جانان يا جان ز تن در آيد
  بگشاي تربتم را بعد از وفات و بنگر                    از آتش درونم دود از كفن بر آيد
بنماي رخ كه خلقي ديوانه شوند و حيران                 بگشاي لب كه فرياد از مرد و زن بر آيد

آرزو مي‏كنيم كه همه منتظران مهدي بلكه جهان بشريت به جمال منوّرش روشن بشود. مخاطبين عزيز، شنوندگان بينندگان انشاءالله با انتظار خودشان آمادگي كامل داشته باشند براي اين ظهور پر از نور. موضوع سخن آينده ‏نگري امكانش يا امتناعش از ديدگاه فلسفه. فرمودند يا عرفان ولي حالا همين درياي پهناور فلسفه را ببينيم مي ‏شود از آن چيزي استفاده كرد يا نمي ‏توان از لحاظ ديني نه تنها دين مبين اسلام، اديان ديگر كتب آسماني مانند تورات، انجيل و قرآن كريم از همه گوياتر و جامع ‏تر بلكه منابع زرتشتي مطالب زياد دارند. پيش‏گويي كرده‏ اند. پيروان خودشان را منتظر كرده ‏اند نسبت به آن آينده روشن و اميد بخش و نشاط آور اما آيا با فلسفه هم مي ‏شود آينده نگري كرد. ما با يك فلسفه و دو فلسفه و ده فلسفه كه روبرو نيستيم با فلسفه ‏هاي بسيار از قديم تا امروز. ولي خوشبختانه در جهان اسلام در عالم اسلام اين فلسفه‏ هايي كه هست اينها در طول يكديگر قرار دارند و مي‏ شود گفت مكمل. فلسفه مشّاع، فلسفه اشراق، حكمت متعاليه و يك ويژگي مهمي كه در اين فلسفه ‏ها هست اين است كه اين ها از اسلام الهام گرفته اند و هيچ وقت نمي‏ خواهند و نخواسته ‏اند كه حرفي بزنند سخني بگويند كه با دين مبين اسلام ناسازگار باشد. فلسفه آن‏ها پيرو اسلام است. انگيزه اين است. حالا اگر به اين آرمانشان و به اين ايده آل شان نرسيده باشند ولي انگيزه‏اشان اين است.
...فلسفه ‏اي كه قواعدش و قوانينش مطابق با كتاب و سنت نباشد بايد بگوييم تبًّ به چنين فلسفه ‏اي. مثل تبّت يدي ابي لهبٍ و تب. فلسفه ‏اي هم كه مطابق نباشد به كتاب و سنت همان آيه تبّت يدي ابي لهبٍ و تب اينجا هم بايد بگوئيم تبّت يدي هذا الفلسفه. ايده و آرمان فلاسفه ما اين است. بنابراين طبيعي است كه بايد فلسفه اسلامي آينده‏ نگري داشته باشد و آينده ‏نگري آن هم بايد مثبت باشد. بايد اميدوار كننده باشد. اما فلسفه ‏هايي كه در جهان غرب بعضي از آن‏ها يا بسياري از آن‏ها نسبت به اين مسئله بركنارند، بي تفاوت. كاري ندارند به اين مسئله. شايد در عالم اسلام هم بعضي از فلسفه‏ هاي حاشيه نشين غير از اين‏ ها داشته باشيم كه به چنين مسئله ‏اي كاري نداشته باشد. مثلاً ابوحمزه رازي كتابي دارد به نام اعلام النبوّه او مي‏ گويد من با يك ملحد مناظره كردم كه مي‏ گفت اگر خدا پيغمبري مبعوث كند اين با حكمتش و با عدالتش سازگار نيست. بعد هم آن ملحد را نام مي‏ برد كه او محمد زكرياي رازي است. معلوم نيست. معلوم نيست نمي‏ شود صد در صد مطمئن شد كه زكرياي رازي با نبوت مخالف بوده شايد در مقام بحث و مناظره و گفتگو و جدال بوده. مطمئن نيستيم كه ايشان منكر نبوّت بوده. ولي خب همچين كسي اگر بنا باشد منكر نبوت باشد ديگر بخواهد يك فكري داشته باشد، فلسفه ‏اي داشته باشد، آن آينده ‏اي كه اسلام مي ‏گويد تشيع مي‏ گويد با فلسفه خودش تبيين كند اين بعيد است از يك همچنين فلسفه ‏اي......

ادامه مطلب فراموش نشود...